SORAN DRAVEN

"Prawo nie potrzebuje waszego zrozumienia, a jedynie waszego posłuszeństwa. Iskra zostanie zgaszona, niezależnie od tego, jak głośno będziecie krzyczeć."

I. DANE REJESTRACYJNE (INQUISITION FILES)

• Wiek: 35 lat

• Status Społeczny / Zawód: Dowódca Wielkiej Straży Króla, Namiestnik Żelaza, Najwyższy Egzekutor Korony.

• Miejsce pochodzenia: Oakhaven, wychowany w garnizonie wojskowym od najmłodszych lat.

• Status prawny: Pełny immunitet królewski. Absolutna władza wykonawcza na terenie całego Imperium Veridii, podległa wyłącznie Królowi Aldenowi IV Vane.

• Przynależność / Frakcja: Wielka Straż Króla (Żelazne Kły) – przywódca formacji.

II. ANATOMIA I SYGNAŁY SZCZEGÓLNE

• Aparycja: Potężny, wysoki mężczyzna (około 190 cm wzrostu) o nienagannej, żołnierskiej postawie i szerokich barkach. W przeciwieństwie do stereotypowych, starych generałów, Soran jest wciąż młody i u szczytu fizycznych możliwości. Ma gęste, wiecznie potargane, niemal czarne włosy, które w nieładzie opadają mu na czoło. Jego twarz ma ostre, drapieżne i wyraziste rysy, podkreślone ciemnym zarostem. Oczy – zimne, przenikliwe i całkowicie wyprane z emocji – mają barwę głębokiej, nieprzeniknionej czerni. Bije od niego aura absolutnego autorytetu i niebezpiecznej siły.

• Blizny i Znamiona: Całe jego ciało to mapa wojennych starć. Najbardziej charakterystyczna jest głęboka, blada blizna przechodząca przez prawy policzek, aż do linii żuchwy – pamiątka po starciu z elfimi niedobitkami na Północnych Rubieżach. Jego dłonie są szorstkie, pokryte starymi śladami po oparzeniach od wrogiej magii.

• Styl ubioru: Poza swoimi prywatnymi kwaterami zawsze występuje w pełnym rynsztunku. Nosi monumentalną, segmentowaną zbroję płytową wykonaną z matowego, ciemnego żelaza, spiętą grubymi, skórzanymi pasami. Na szerokie barki narzuca długi, ciężki płaszcz z ciemnego aksamitu ze srebrnymi okuciami – symbol jego namiestnikowskiej władzy.

• Ekwipunek i Broń: Jego główną bronią jest potężny, dwuręczny pałasz z czarnej stali, z rękojeścią uformowaną na kształt zaciśniętej pięści. Przy pasie nosi również inkwizycyjne sztylety do zadawania bolesnych ran blokujących magię oraz ciężki, mosiężny kostur z symbolem Żelaznego Konsensusu, którym bez trudu potrafi kruszyć kości.

III. STATUS ISKRY (MAGIA I SKAŻENIE)

• Poziom uwarunkowania: Człowiek. Absolutnie czysty pod względem rasowym i genetycznym.

• Natura daru: Brak (Soran brzydzi się magią i uważa ją za skazę na honorze ludzkości. Opiera się wyłącznie na nieludzkiej sile, bezwzględnej dyscyplinie militarnej oraz alchemicznych i runicznych zabezpieczeniach dostarczanych przez Inkwizycję).

• Poziom skażenia jadem: Odporny. Jako dowódca nie pije wody ze zwykłych miejskich studni, ma dostęp do czystych, filtrowanych źródeł w zamku Oakhaven. Dodatkowo regularnie przyjmuje alchemiczne antidota zapobiegawcze, by chronić się przed potencjalnym otruciem ze strony buntowników.

IV. PROFIL PSYCHOLOGICZNY I MOTYWACJE

• Charakter: Soran to człowiek-instytucja. Milczący, chłodny, przerażająco opanowany i bezwzględny. Nie kieruje się sadyzmem czy nienawiścią – dla niego tortury i egzekucje to po prostu obowiązek wobec korony, sucha kalkulacja mająca na celu utrzymanie pokoju. Wierzy, że bez jego żelaznej ręki Imperium Veridii natychmiast pogrążyłoby się w chaosie "Drugiego Szaleństwa Sitii". Pod tym lodowatym pancerzem skrywa jednak głęboką, samotną rozpacz – jest potwornie zmęczony byciem katem całego królestwa i paranoją króla Aldena, ale jego osobisty honor i przysięga wojskowa nie pozwalają mu złożyć broni.
  Grzechy i Słabości:
  Ślepa lojalność: Jego największa zaleta jest jednocześnie jego przekleństwem. Wykonuje rozkazy paranoicznego króla Aldena, nawet jeśli wewnętrznie uważa je za obrzydliwe. Poświęcił swoje człowieczeństwo na ołtarzu obrony państwa.
  Ukryta potrzeba ochrony słabszych: Choć oficjalnie jest bezlitosnym tyranem, potajemnie gardzi bezsensownym znęcaniem się nad cywilami. Jeśli widzi, że inkwizytorzy przekraczają granice dla czystej przyjemności z zadawania bólu, potrafi interweniować, co rodzi cichy konflikt między nim a Zakonem Ortodoksji.

• Stosunek do legendy o Sitii: Traktuje historię o buncie Sitii z absolutną powagą. Dla niego to nie mit, a historyczna lekcja o tym, dlaczego magia musi być bezwzględnie kontrolowana. Szanuje pamięć Scanlona i stara się być jego godnym następcą, wierząc, że tylko całkowite posłuszeństwo uchroni ludzi przed unicestwieniem.
  

• Główny cel: Utrzymanie absolutnego porządku w Oakhaven, stłumienie wszelkich szeptów o buncie Córek Sitii oraz wytropienie tajemniczego źródła nowych, nieznanych trucizn paraliżujących, które zaczęły pojawiać się na czarnym rynku i zagrażać jego gwardzistom (nie ma pojęcia, że trop doprowadzi go prosto do rudej zielarki Keyi).

V. KRONIKA ŻYCIA (HISTORIA)

Soran urodził się w cieniu garnizonowych murów Oakhaven. Jako syn prostego żołnierza, od dziecka uczył się, że jedyną rzeczą chroniącą ludzkość przed chaosem jest dyscyplina i posłuszeństwo. Mając zaledwie kilkanaście lat, obserwował jak jego rodzinne miasto podnosi się z ruin po wojnie z magami, co trwale ukształtowało jego światopogląd.

Dzięki swojej bezwzględnej skuteczności, nieludzkiej determinacji i genialnemu zmysłowi strategicznemu, błyskawicznie pnął się po szczeblach hierarchii wojskowej. Choć jest stosunkowo młody jak na dowódcę tak potężnej formacji, nikt nie odważył się zakwestionować jego pozycji. Gdy król Alden IV Vane objął Tron Czarnych Kłów, dostrzegł w nim idealne narzędzie do rządzenia i mianował go Namiestnikiem Żelaza.

Przez ostatnie lata Soran stał się żywą barierą chroniącą Imperium. To on osobiście stłumił małe powstania w Riverton, to on zatwierdził plany rozmieszczenia run antymagicznych wokół barier i to on koordynuje łapanki Inkwizycji. Dla mieszkańców Oakhaven jest synonimem Żelaznego Konsensusu – potworem w czarnej zbroi, przed którym ucieka się wzrokiem. Obecnie skupia wszystkie siły na uszczelnieniu granic i oczyszczeniu slumsów z Konsorcjum Czarnego Rynku, coraz mocniej zaciskając pętlę wokół podziemia, w którym ukrywa się Keya.